Как белорусы получали польские гуманитарные визы в Грузии: личный опыт
Польша перестала выдавать гуманитарные визы внутри страны почти год назад, но сделать ее за границей все еще можно. Например, в Грузии, Молдове и Болгарии — как самостоятельно, так и с помощью сторонних организаций. Канал для айтишников «Ты тоже в Грузии?» собрал некоторые успешные кейсы беларусов.
Самастойна, з дапамогай сістэмы е-консула ў снежні 2023-га
«Я падавалася на гуманітарную візу ў снежні. Запісвалася праз сістэму е-консула. Чакаць адказу давялося два тыдні. Дату і час, калі вярнуцца за адказам, мне далі пры падачы дакументаў. Што ў мяне было:
—Фотачкі з мітынгаў і скрыншоцікі соцсетачак, дзе я выказвалася.
—Пашпарт, якому засталося жыць тры месяцы.
—Рэкамендацыйны ліст ад экстрэмісцкай арганізацыі, што я з імі супрацоўнічала, і што за гэта мне ў Беларусі пагражае.
— Заяўка на імя консула, што так і так, у Грузіі рызыкую застацца нелегалам і быць дэпартаванай.
—Адрас сяброўкі з польскім ПМЖ у якасці адраса, па якім я планую жыць.
Бо пры запаўненні анкеты быў пункт «Дзе вы будзеце жыць?». Інтэрнэт прапаноўваў напісаць любы хостэл, але мяне накрыла паніка «а што, калі запытаюць», і я папрасіла сяброўку аб дапамозе. У той жа дзень, калі падалася, мне патэлефанавалі і запыталіся «в вашей анкете указана ХХХ, кем она вам приходится?». Папрасілі даслаць на мэйл яе пашпарт і картку ПМЖ, што я і зрабіла.
У выніку атрымала гумвізу ў самым канцы снежня. Не звярталася за дапамогай ні ў якую арганізацыю».
С помощью «Беларускі Дом у Варшаве» в сентябре 2023-го
«Вначале мы с женой пытались сделать польскую гуманитарную визу с помощью Центра Белорусской Солидарности. Обратились в ЦБС 10 июля — я расписал про свой кейс, что так и так, не можем реализоваться в Грузии в профессиональном плане, нет возможности для легализации, есть доказательства преследования (мы собрали всевозможные скриншоты, например, из «списка предателей»). Они сказали, что уже на следующий день направят информацию по нам в тбилисское консульство, и что придётся подождать несколько недель.
Но в итоге я прождал 5 недель — ни звонка, ни сообщения. Я снова связался с ЦБС, те сказали, что да, результата пока нет, можно повторно отправить запрос консулу. Снова отправили, и снова пару недель была тишина.
Затем моя знакомая сказала, что ей помог «Беларускі Дом у Варшаве». Так что я связался с этой организацией в середине августа, и уже через день из консульства пришёл е-мейл, что мы записаны на подачу на 2 сентября. Через две недели была готова виза, а ещё через неделю можно было отправляться в Польшу».