Лайфстайл

Як гэта, вучыцца ў Варшаўскай Палітэхніцы? Аповед студэнта

Анна Колосова

14 мая 2026 — 4 мин. чтения

Наш суразмоўца (папрасіў не ўказваць яго імя) вучыцца на перадапошнім семестры ў Варшаўскай Палітэхніцы на кірунку «Computer Science & Information Systems». Гэта стацыянарныя «studia», дзе абяцаюць даць «грунтоўныя веды па матэматыцы і тэарэтычных асновах інфарматыкі».

Спыталі, як ацэньвае гэты досвед і што можа параіць іншым студэнтам.

Чаму менавіта Варшаўская Палітэхніка?

Наш суразмоўца з маленства займаўся робататэхнікай і пачаў праграмаваць гадоў у 11-12. Таму калі настаў час ісці на навучанне, выбар быў простым — канешне ж, інфарматыка.

— Польшча агулам была прывабнай для беларусаў, — кажа хлопец, які паступаў у 2023-м. — І з усіх польскіх гарадоў Варшава падабалася мне болей за ўсіх. Да таго ж у Варшаўскай Палітэхніцы вучыліся мае знаёмыя, якія мелі хутчэй станоўчы досвед.

Беларус паступіў на бакалаўрыят з англійскай мовай навучання. Кажа, тады было прасцей з дакументамі.

— На англамоўную праграму было лёгка падацца: сертыфікат можна было атрымаць анлайн, і конкурс ніжэй, — кажа ён. — Мая сяброўка, якая паступала ў той жа час на польскую праграму, магла здаваць моўны экзамен толькі ў адзінай вучэльні ў Беларусі. Прычым гэтае правіла з’явілася знянацку, бо ўніверсітэт такім чынам вырашыў прачытаць нейкі новы закон. Наколькі я ведаю, цяпер экзамен можна здаваць толькі ў Польшчы, а таксама трэба праходзіць настрыфікацыю, неяк фізічна прывозячы атэстат.

Как получить информацию по своему аттестату в NAWA: обновленные правила

Беларус жа проста адправіў дакументы адразу ў некалькі месцаў. Адказ прыйшоў з Варшавы і Кракава, але ён спыніўся менавіта на сталічнай Палітэхніцы.

І як яму Палітэхніка?

Першыя семестры падаліся хлопцу пасля навучання ў Беларусі «месцамі надта лёгкімі».

— Пасля першага семестра сышла палова людзей, але большасць з іх і нямоцна вучылася, — згадвае суразмоўца. — Амаль уся другая палова скончыла з высокімі адзнакамі, то бок, курсы для яе былі залёгкія.

У нас насамрэч вельмі добрая матэматыка, хоць на англамоўным курсе, у параўнанні з «польскім», прасцейшая. У асноўным гэта дыскрэтная матэматыка.

Па праграмаванню курсы пераважна добрыя — ёсць сапраўды ваў, а ёсць і некалькі бессэнсоўных. Галоўная праблема, што яго мала — асабліва на самым пачатку. Фактычна за 6 семестраў курсаў пра штосьці каля праграмавання будзе штук 15. Пры гэтым пра нешта падобнае да працы і праектаў з іх — тры. А калі ў вас ёсць нейкая база праграмавання, ААП, баз даных і алгарытмаў, то застанецца чатыры курсы, якія я дужа рады быў прайсці.

Мае папярэднія веды з анлайн і афлайн курсаў, а таксама кніжак вельмі моцна мне дапамагалі, але цяпер са штучным інтэлектам прайсці ўсё можна з нуля. Універсітэцкую праграму, у тым ліку і вышмат, ШІ рашае і тлумачыць зазвычай добра.

Некаторыя годныя прадметы вяліся не лепшым чынам, але NotebookLM і кнігі да курса даюць проста сублімаваныя веды.

Выкладчыкі, я б сказаў, пераважна файныя і моцныя. Альбо працуюць у BigTech/FinTech, альбо ва ўніверсітэце па 20+ гадоў (гэта актуальна пра матэматыкаў). Але пры гэтым яны не нейкія сталыя прафесары, якія нічога больш навуковага не робяць і проста дажываюць сваю жыццё.

Мяне сапраўды ўражвае, што тут, ва ўніверсітэце, выкладчыкі займаюцца сучаснай сусветнай навукай. Адна мая знаёмая падчас магістратуры пачала працаваць у праекце пры ўнівэрсітэце, які рыхтаваў нейкі модуль для NASA. Цяпер ён, здаецца, дзесьці ў космасе.

За шэсць семестраў я спаткаў толькі двух абсалютна неадэкватных прафесараў, але гэта нібыта непазбежна і ў параўнанні з іншымі ўніверсітэтамі можна лічыць поспехам.

Якія прадметы выкладаюць?

Па словах суразмоўцы, першыя чатыры семестры ідуць «базавыя» прадметы. А вось на пятым ужо можна выбіраць заняткі «пад свае патрэбы». Але тут трэба паспець запісацца на тое, што табе цікава (ну і яшчэ каб гэта «мэтчылася» з фіксаваным раскладам).

— Што прапаноўваюць? Альбо матэматыка, альбо праграмаванне, — паясняе хлопец. — І калі выбіраеш праграмаванне, то гэта можа быць усё што заўгодна, ад камп’ютарнай графікі і да штучнага інтэлекту. Мой факультэт, напрыклад, мае вельмі добрую праграму па камп’ютарнай графіцы. У нас адна з найлепшых магістратур па гэтай тэматыцы ў Еўропе. Гэта ўжо сапраўды годная і вельмі складаная праграма.

І сёмы, апошні, семестр будзе прысвечаны напісанню дыпломнай працы. Тут яе, кажа беларус, пішуць у групах на 2-3 чалавекі. Так, наш суразмоўца будзе рабіць праект, звязаны з сістэмай кіравання базамі даных і крыптаграфіяй.

Па коштах беларус называе 3600 еўра за семестр, але падкрэслівае, што зараз расцэнкі выраслі — «нават 5600 еўра» (і дадае, што па яго меркаванні «яно дакладна таго не каштуе»). Па яго словах, некаторыя палякі таксама аддаюць перавагу англамоўнаму навучанню, бо «дыплом таксама па-ангельску», і такая адукацыя для жыхароў ЕС каштуе моцна танней (параўнальна з праграмай па-польску).

Што па перспектывах працаўладкавання?

Як звычайна і бывае, у Варшаўскай Палітэхніцы перыядычна праходзяць «таргі працы».

— Нататнік вось адтуль прынёс, вельмі зручны, і Procter & Gamble далі вельмі добры шампунь, — напалову жартуе хлопец. — А так, мне падаецца, няма асаблівага сэнсу доўга бавіць там час. Стомленыя людзі вымушаныя стаяць каля стэндаў сваіх кампаній і адказваць на пытанні студэнтаў. Я потым заходзіў на джобборды, і там плюс-мінус там былі такія ж прапановы, як і на «таргах».

Да таго ж кожны год альбо паў гады кампаніі шукаюць нешта новае. У тым годзе, умоўна, шукалі Java-праграмістаў, у гэтым — ужо Python і AI, і гэта ўсё ў рамках адной фірмы. Але так — да нас прыходзяць буйныя кампаніі: JetBrains, Procter & Gamble, Visa, Orange, Revolute, Accenture і гэтак далей.

Мне падаецца, мігрантам лепей падаваць заяўкі альбо ў больш буйныя кампаніі ў Польшчы, альбо ж беларускія/украінскія. Бо дробныя «польскія» цябе, хутчэй за ўсё, не стануць разглядаць — агулам, яны не хочуць даваць «спонсаршып». Ну і польская для многіх з’яўляецца бар’ерам, хоць я і размаўляю і па-польску, і па-ангельску.

Што б параіў тым, хто плануе паступаць у Варшаўскую Палітэхніку?

— Калі б я вярнуўся ў часе, то дакладна б яшчэ раз паступіў ва ўніверсітэт, — кажа беларус. — Але па-польску і заканчваў бы за два з паловай гады. Так, у Польшчы ёсць такая магчымасць — скончыць навучанне хутчэй. Канешне, гэта было б больш інтэнсіўна, але вынік быў бы той жа самы — толькі ў мяне б ужо быў дыплом з вольным дасягам да рынку працы.

Ну і, маё меркаванне — пры наяўнасці часу і магчымасці лепей усё ж паступаць на навучанне па-польску. Мне падаецца, што мае знаёмыя з «польскай» групы мацнейшыя па ведах.

Ну і паміж Варшаўскай палітэхнікай і AGH я бы абіраў AGH — калі горад не прынцыповы. Гэта па параўнанні досведу ўсіх маіх знаёмых.